Nawozami określamy środki, dzięki którym rośliny uprawne mają znaczne większy wzrost i jakość.  Nawozy wzbogacają glebę o wartościowe składniki, które dla roślin stanowią dodatkową odżywkę. Działają one korzystnie na właściwości fizyczne, chemiczne, fizykochemiczne, biologiczne roślin.
(Nawozami określamy również substancje, które dodawane są dla zwiększenia żyzności rybnych stawów.)
Pierwsza systematyka środków nawożących polega na rozróżnieniu tych, które działają bezpośrednio na roślinę i tych, które działają wtórnie, po przejściu w glebie określonych procesów. W przypadku tych drugich, ich pozytywne działania występują jeszcze do pięciu lat po nawożeniu. Przykładem może być tu rozsypywanie rogowych wiór na ciężkich glebach.

Możliwa jest również sytuacja, w której składniki pokarmowe z nawozów, wejdą w zła przemianę z glebą i staną się całkowicie nieprzyswajalne dla roślin. Dlatego też należy pamiętać, że rodzaje nawozów dopasowujemy do potrzeb roślin, ale ze szczególnym uwzględnieniem rodzaju gleby, na której ona wzrasta.
Składniki pokarmowe, które najczęściej znajdują się w nawozach i które są najbardziej potrzebne rośliną to azot, fosfor i potas. Poza tymi trzeba wymienić można również siarkę, magnez i wapń. Pozostała grupa pierwiastków potrzebna jest roślinom, ale w niewielkich ilościach. Mowa tu o chlorze, borze, miedzi, cynku, żelazie.
Nawozy dzielimy na pięć głównych grup. Pierwsza z nich to nawozy mineralne, w których składzie znajdują się związki chemiczne, które są bezpośrednio wchłaniane przez roślinę. Są to proste związki, które nawet jeżeli wymagają wcześniejszych przemian z glebie, są one nieznaczne.