Piwonie są roślinami krzewiastymi, które należy sadzić odpowiednio głęboko. Najpierw należy jednak wybrać najlepsze, dla piwonii, dla wyglądy ogrodu i dla nas, miejsce do jej posadzenia, pamiętając o tym, że rośliny te nie lubią przeprowadzek. Objawia się to tym, że później przez okres dwóch, trzech lat w ogóle nie kwitną. Zaletą piwonii jest fakt, iż możemy je sadzić, w jakimkolwiek momencie ich wegetacji. Najlepszym stanowiskiem jest dla nich miejsce lekko ocienione (najlepiej przy wschodniej lub zachodniej ścianie domu), w którym pełne słońce jest przez trzy, cztery godziny dziennie. Piwonie lubią żyzna glebę, którą dodatkowo dobrze będzie wzbogacić kompostem. W zupełności wystarczy jednak to jednorazowe „dokarmienie” w momencie samego sadzenia, później już nie musimy nawozić ziemi pod piwoniami.

Sam początek pędów, w momencie sadzenia powinien znajdować się około dziesięciu centymetrów pod ziemią. Następnie obszar, na którym posadziliśmy piwonię powinien być zaściółkowany. Ściółka, najlepiej z kory, jest bardzo dobra pod piwonie ponieważ dzięki niej ziemia nie wysycha tak szybko. A pamiętać należy, że piwonie lubią stale wilgotną glebę. W czasie kilkudniowych susz nie można zapomnieć o ich podlewaniu. Koniecznie kierując strumień wody do ziemi, a nie na liście i kwiaty.

Piwonie najczęściej chorują na szarą pleśń. Zdarza się to szczególnie podczas deszczowych lat. Wówczas na liściach piwonii pojawiają się brązowe plamy z szarym nalotem. Aby zwalczyć tę chorobę należy robić rośliny opryski z preparatem grzybobójczym. Jeżeli zaobserwujemy na pędach mrówki, należy się tym całkowicie nie przejmować. Nie są one szkodnikiem dla piwonii, żywią się bowiem jedynie ich słodka wydzieliną, która okrywa pąki kwiatów.