Miniarki
Miniarki (Agromyzidae) to szkodnik z rodziny miniarkowatych, rząd muchówki. Osiągają zwykle długość od 1 do 2 mm. Mają barwę szarą, czarną lub brązową, ciało drobne. Dorosłe osobniki to niewielkie, czarno-żółte muszki. Zimują zwykle w glebie pod roślinami, na których żerowała larwa. Jeśli chodzi o rozmnażanie to w ciągu roku występują dwa pokolenia.
Zapłodniona samica składa pojedynczo 20-30 jaj na górnej stronie liści warzyw (głównie groch, bob, ziemniaki, pietruszka, ogórki). Wylot muchówek następuje od kwietnia do czerwca. Szkodnikami są wyłącznie larwy, w okresie larwalnym są pasożytem liści zbóż, wygryzają korytarze na liściach. Larwy nie zmieniają liści. W wyniku działania larw zasycha blaszka liściowa.
Obniża się plonowanie roślin. Miniarki zwalcza się chemicznie preparatami wgłębnymi, zaś w uprawach zamkniętych poprzez parowanie podłoża. Naturalni wrogowie miniarek są niszczeni, szkodniki natomiast wykształciły odporność na środki chemiczne. Główni przedstawiciele to miniarka powszechnianka i miniarka grochowianka.
Zapłodniona samica składa pojedynczo 20-30 jaj na górnej stronie liści warzyw (głównie groch, bob, ziemniaki, pietruszka, ogórki). Wylot muchówek następuje od kwietnia do czerwca. Szkodnikami są wyłącznie larwy, w okresie larwalnym są pasożytem liści zbóż, wygryzają korytarze na liściach. Larwy nie zmieniają liści. W wyniku działania larw zasycha blaszka liściowa.
Obniża się plonowanie roślin. Miniarki zwalcza się chemicznie preparatami wgłębnymi, zaś w uprawach zamkniętych poprzez parowanie podłoża. Naturalni wrogowie miniarek są niszczeni, szkodniki natomiast wykształciły odporność na środki chemiczne. Główni przedstawiciele to miniarka powszechnianka i miniarka grochowianka.