Pelargonia bluszczolistna to najbardziej charakterystyczna i ozdobna roślina balkonowa, ale i równie często spotykana w ogrodzie. Długie, mocno rozkrzewione pędy, oblepione licznymi, świetlistymi kwiatami, tworzą aksamitne dywany  o niezwykłej wyrazistości, bez względu na to czy podziwiane są z bliska czy z daleka. Istnieje bardzo wiele gatunków pelargonii.
Rozróżniamy przede wszystkim dwie: o kwiatach pojedynczych i pełnych. Dominujące barwy to róż, róż łososiowy, czerwień, barwy lilaka i biel. Pelargonie rozmnaża się z nasion lub wegetatywnie -  z sadzonek. Lubią one stanowiska nasłonecznione i ciepłe oraz częste podlewanie, choć dobrze znoszą suszę. Należy je obficie i regularnie nawozić.
Pelargonie często są celem ataków rozmaitych patogenów i szkodników. Najniebezpieczniejsza choroba to Xanthomonas, czyli zgorzel korzeni siewek, bakteryjna plamistość liści oraz werticilioza.
Ważną czynnością jest regularne wyłamywanie przekwitłych baldachów pelargonii i usuwanie pożółkłych kwiatów, które usuwamy odrywając je u nasady łodyżki.