Dzbanecznik
Kolejną bardzo popularną rośliną drapieżną cieszącą się sporą popularnością pośród hodowców roślin mięsożernych jest dzbanecznik. Należy on do rodziny dzbanecznikowatych. Występuje przeważnie jako pnące się półkrzewy, w środowisku naturalnym, można go spotkać przeważnie w południowo-wschodniej Azji, szczególnie na Filipinach, a także Tajlandii, Malezji oraz Indonezji.
Roślina ta oprócz podstawowych liści wykształca także dodatkowe liście pułapki. Swoim kształtem przypominają one dzbanek z wieczkiem, napełniony wewnątrz płynem trawiennym. Liście te są pułapkami na owady. Istnieje wiele różnych odmian dzbaneczników, więc same liście pułapkowe mogą różnić się od siebie w zależności od gatunku rośliny. Dzbanki posiadają także swoiste kołnierzyki nazywane obrzeżem a służy ono do zabijania owadów, gdyż pokryte są one trującą substancją.
Owad zostaje zwabiony przez roślinę, a następnie zjada trucizną z obrzeża, po czym wpada do dzbanka gdzie rozpoczyna się proces trawienia. Wieczko dzbanka służy do ochrony przed wnikaniem do niego zbyt dużych ilości wody opadowej co mogłoby doprowadzić do zbyt dużego rozcieńczenia płynów trawiennych.
Dzbanecznik wymaga podłoża o kwaśnym odczynie, najlepszy będzie odczyn pomiędzy 3-5 ph. Gleba powinna składać się z mieszanki torfu perlitu oraz piasku, najlepiej w proporcji 3:1:1. Nie powinno się stosować podłoży zawierających nawozy. Dzbaneczniki nie powinny być także narażone na zbyt silne działanie słońca, gdyż mogłoby to skutkować popaleniem liści.
Optymalnym oświetleniem jest światło rozproszone. W przypadku nieodpowiedniego naświetlenia dzbanecznika, jego pułapki nie będą właściwie ubarwione i mogą pojawić się na nich czerwone plamy. Dzbaneczniki najlepiej się czują w temperaturze wyższej niż 18 stopni Celsjusza i niższej od 30 stopni. Portale ogrodnicze niejednokrotnie podają że jest to roślina łatwa w uprawie, lecz nie koniecznie tak jest.
Powinniśmy na bieżąco sprawdzać wilgotność gleby. Nie może ona być mokra a powinna być cały czas wilgotna. Jak w przypadku innych roślin mięsożernych do podlewania używamy wody z filtra o odwróconej osmozie, lub wody destylowanej.
W hodowli dzbanecznika nie należy używać absolutnie żadnych nawozów, gdyż najodpowiedniejsze dla tej rośliny składniki odżywcze pochodzą ze zwabionych i rozłożonych owadów. Dzbaneczniki zaliczają się do roślin, które są trudne w hodowli, ponieważ wymagają wysokiej wilgotności powietrza. Nie powinna być ona niższa niż 60% i nie wyższa niż 90%.
Roślina ta oprócz podstawowych liści wykształca także dodatkowe liście pułapki. Swoim kształtem przypominają one dzbanek z wieczkiem, napełniony wewnątrz płynem trawiennym. Liście te są pułapkami na owady. Istnieje wiele różnych odmian dzbaneczników, więc same liście pułapkowe mogą różnić się od siebie w zależności od gatunku rośliny. Dzbanki posiadają także swoiste kołnierzyki nazywane obrzeżem a służy ono do zabijania owadów, gdyż pokryte są one trującą substancją.
Owad zostaje zwabiony przez roślinę, a następnie zjada trucizną z obrzeża, po czym wpada do dzbanka gdzie rozpoczyna się proces trawienia. Wieczko dzbanka służy do ochrony przed wnikaniem do niego zbyt dużych ilości wody opadowej co mogłoby doprowadzić do zbyt dużego rozcieńczenia płynów trawiennych.
Dzbanecznik wymaga podłoża o kwaśnym odczynie, najlepszy będzie odczyn pomiędzy 3-5 ph. Gleba powinna składać się z mieszanki torfu perlitu oraz piasku, najlepiej w proporcji 3:1:1. Nie powinno się stosować podłoży zawierających nawozy. Dzbaneczniki nie powinny być także narażone na zbyt silne działanie słońca, gdyż mogłoby to skutkować popaleniem liści.
Optymalnym oświetleniem jest światło rozproszone. W przypadku nieodpowiedniego naświetlenia dzbanecznika, jego pułapki nie będą właściwie ubarwione i mogą pojawić się na nich czerwone plamy. Dzbaneczniki najlepiej się czują w temperaturze wyższej niż 18 stopni Celsjusza i niższej od 30 stopni. Portale ogrodnicze niejednokrotnie podają że jest to roślina łatwa w uprawie, lecz nie koniecznie tak jest.
Powinniśmy na bieżąco sprawdzać wilgotność gleby. Nie może ona być mokra a powinna być cały czas wilgotna. Jak w przypadku innych roślin mięsożernych do podlewania używamy wody z filtra o odwróconej osmozie, lub wody destylowanej.
W hodowli dzbanecznika nie należy używać absolutnie żadnych nawozów, gdyż najodpowiedniejsze dla tej rośliny składniki odżywcze pochodzą ze zwabionych i rozłożonych owadów. Dzbaneczniki zaliczają się do roślin, które są trudne w hodowli, ponieważ wymagają wysokiej wilgotności powietrza. Nie powinna być ona niższa niż 60% i nie wyższa niż 90%.